fikirləşmədən

fikirləşmədən
нареч.
1. необдуманно, опрометчиво. Fikirləşmədən hərəkət etmək поступить необдуманно, fikirləşmədən danışmaq необдуманно говорить
2. не обдумав (не подготовив ответа), без обдумывания. Fikirləşmədən cavab vermək отвечать не обдумав вопрос, без обдумывания

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Смотреть что такое "fikirləşmədən" в других словарях:

  • fikirləşmə — «Fikirləşmək»dən f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • fikirləşmək — f. 1. Bir şey və ya iş haqqında düşünmək, götür qoy etmək, ölçübbiçmək. Bir qədər fikirləş, sonra cavab ver. Bu barədə yaxşı fikirləşmək lazımdır. – Əhməd tacirbaşı bir az fikirləşdi, o, necə deyərlər, ölçdü biçdi, götürdü qoydu, axırda razı olub …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müğmidül’əfkar — ə. «fikirlərin qayçısı» fikirləri ayıran …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • bədahətən — ə. fikirləşmədən, birdən birə, hazırlaşmadan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • fikrən — ə. fikirlə, fikirdə tutularaq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • iqtirah — ə. fikirləşmədən və bədahətən şeir və s. söyləmə …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • zənnü inkar — ə. fikirləşib inkar etmə …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • fikir — is. <ər.> 1. Düşünmə, düşüncə, təfəkkür; təfəkkür prosesi. 2. Niyyət, məqsəd, məram. Fikrini başa düşmək. Fikrini anlatmaq. Getmək fikrindən daşınmaq. – <Süleyman:> Yaxşı, xala, bəs sənin fikrin? Ü. H.. Qızın fikrində bunların heç… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • düşünmək — f. 1. Bir şeyin haqqında fikirləşmək; fikir etmək. Gələcəyini düşünmək. Sabahı düşünmək. – Ömrün varlığını izləyən şair; Bu günə dair; Nə isə düşünürdü haman salonda. S. V.. // Fikirləşib aramaq, fikirləşib tapmağa çalışmaq. Bir çarə düşünmək.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ağıl — 1. is. <ər.> 1. İnsanda düşünmə və dərketmə qabiliyyəti; zəka. // Şüur, idrak. Bu növcavan gülüzlü, xoşsifətli olub, ağıl və kamalı üzündən məlum edirdi. N. N.. Ağıl deyir, qalmayacaq yer üzündə qandan əsər; Hər könülə ilham kimi gələcəkdir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • baş — is. 1. İnsan bədəninin kəllə və sifətdən ibarət olan yuxarı hissəsi. İri baş. Onun başı ilə bədəni arasında tənasüb yoxdur. – Baş bədənin tacıdır, gözlər onun daş qaşı. (Ata. sözü). // Heyvan bədəninin beyin olan yuxarı və ya ön hissəsi. Toğlular …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»